OVER DE MENSEN DIE DE BEELDBUIS LEGENDARISCH MAAKTEN

 
 
 


Stan Panis (1958 tot 1986) 

'We moesten naar 110 graden, want de concurrent kon dat ook. Toen hebben Henk Duistermaat en ik min of meer illegaal het delta kanon in de 110 graden buis ontwikkeld. Jan Gerritsen hielp met de verschilstroom sturing'.

 

 

 

Willem van Wijk (1958 tot 2005) 

'Toen Bathelt terugkwam uit Azië, vroeg hij: “Is dat nog niet beslist? Zet Willem maar op die auto!”. We hebben ook nog zo ‘ne pipo gehad, zo’n directeur, zo’n Fransman…, hoe heet ie ook alweer?'

 

 

Henk van Trigt (1958 tot 1998, 39.62 jaar)

 

'De mooiste tijd was in de jaren ’70, de samenwerking tussen BM en ontwikkeling. Ringloos masker, Matrix, belichtingstafels, noem maar op! En vanaf 1988, de perestrojka tijd met de Deugd. Parkeerplaatjes: die werden wel eens nagemaakt. Keek die bewaker eens goed, weer nummer 26. Maar die vent had het echte plaatje en die mocht er niet in!'

 

 

Jan Gerritsen (1962 tot 1991) 

'Voor de lunch had ik het idee, tijdens de lunch probeerde ik het uit en na de lunchpauze kon ik aan Barten vertellen dat het in principe werkte! Ik was net verhuisd, de dozen stonden nog in de gang, en daar stond de man van het octrooibureau al voor een handtekening…'

 

 

 Wim Ganseman (1951 tot 1982) 

Over zijn idee voor een efficiëntere glasfabriek: 'De uitbreidingsplannen voor een tweede fabriek werden meteen stilgelegd. En daar kreeg ik toen een eenmalige beloning voor van 50 gulden. Een schijntje, als je ziet wat ze ermee uitgespaard hebben…!'

 

 Gerard Vermeulen (1955 tot 1990)

 “Ik heb op een heel andere manier gewerkt. Ik heb in een klap zonder er veel van te weten de luminantie met 30% verhoogd, zowel van zwart-wit als van kleur. Maar wij waren bescheiden, we zeiden er nooit iets van.” “Ik moest bij Hazeu (RvB) komen; die zei: “Vermeulen, ik heb gezien wat je ter beschikking hebt, dat is eigenlijk minder dan niks. Maar je moet maar zien wat je voor mekaar krijgt; ik zal ’t je niet kwalijk nemen als ’t niet gaat”.”

 

 Wim Theunissen (1976 tot 1997)

Over een 4-jarenplan: “Als je dat achteraf leest, dan valt dat in de categorie ‘algemeen lulverhaal’.” “We hadden de aanloop 20AX, toen zaten we elke morgen in de fabriek, om 8 uur, samen met Rob en Kees, en met 20 man rond de tafel. En dan werd er geteld: hoeveel buizen komen er uit?”

 

Home

Interviews

Op deze bladzijde vind U uittreksels uit de interviews die tot nu toe hebben plaatsgevonden, achter de naam van de geinterviewden staat de periode dat ze bij Beeldbuizen waren. De volledige interviews staan straks in het Beeldbuisboek.

   

 

 

Ger Schrijnemakers (1958 tot 1991) 

'In die tijd kreeg je nog een rustdag vanwege de jetlag bij het reizen. In plaats van te rusten, stonden we na een half uur al weer in de hal van het hotel: “Jongens, we gaan niet slapen; we zijn misschien maar een keer in ons leven in Hongkong, laten we het ervan nemen!'

 

 

 

Carol Bosman (1980 tot 2001)

'Black Line: de eerste experimenten deden we met een buis met een grijze plastic zak ervoor, later met grijs gespoten buizen. In Aken deden we een charge met donker glas en het product bleek een groot succes! Technisch eenvoudig en de klant mocht er 10% meer voor betalen. Sleutel tot financieel succes!'

 

 

Rinus van Dijk (1954 tot 1997)

 “We waren een gesloten organisatie ja, je mocht er wel praten maar niet hardop, hè. Ik bedoel daar trad je in en daar trad je niet zo gemakkelijk uit. We hadden een eigen identiteit als Beeldbuizenclub maar dat was redelijk gesloten! We hebben heel veel mensen gehad met een lang dienstverband. Mobiliteit was heel erg vreemd. Je ging niet zo heel gemakkelijk van Beeldbuizen naar Lighting of naar Apparaten of naar Glas of naar weet ik wat. Een soort Benedictijner kloosterorde…”

 

Ger van Erkel (1954 tot 1991)

'Na het drogen zaten er soms gaatjes in de fosforlaag die niet veroorzaakt konden zijn door het afschenken. Het Chemisch Lab moest dat maar eens uitzoeken. Het bleek dat er kleine wormpjes in het demiwater zaten die tijdens het droogproces van de fosfor smikkelden! Dat waren de “Emmens wormen” genoemd naar de ontdekker.'

 

 

 

Jan van Nes (1965 tot 2008)

'Karl van het Forschungslabor was toen in Eindhoven en wij zouden samen wat metingen doen aan microscopische lichtverdelingen en de ladingsverdelingen. Ik ging naar de WC toe en ik dacht: weet je wat we moeten doen, we moeten die lámp bewegen. Over zijn eigen lengte. Want dan zijn die microscopische lichtverdelingen mooi uitgesmeerd en dan moet het goed gaan.'

 

 

 

Joep Stöver (1960 tot 1991)

“... dan kwam Bathelt er bij, want die ging zelf achter de meettafel zitten, en dan werd ie doorgemeten op kleurzuiverheid... “Toen kwamen we erachter dat we máánden iemand op de meettafel hebben gehad die kleurenblind was!”

 

 

  Joep Wijman (1988 tot 1999)

“Een van mijn handicaps is, dat ik niet snap wat een functie is, niet snap wat een afdeling is… Ik ben maar change-agent; professional management consultant. Iemand betaalt mijn salaris, maar dat wil niet zeggen dat ie zegt wat ik doen moet! Daar hadden ze wel eens last van!” “Ik ben een organisatieman; ik ben niet technisch opgevoed…!”

 

 

 

Henk Duistermaat (1961 tot 1985)

“...toen had Frits Philips in de aandeelhoudersvergadering beloofd: Philips komt dit jaar met 110 graden kleur. Maar een klein probleempje: 19AX met het 3-bundel kanon was net de doodsteek toegediend. Stan Panis en ik hebben toen een paar benauwde maanden gehad; we hebben toen maar het 90 graden kanon in een 110 graden ballon gezet.”

OVER DE MENSEN DIE DE BEELDBUIS LEGENDARISCH MAAKTEN